افسونگر

افسونگر

ماه یک روی تو و خورشید ، روی دیگرت

روز و شب دور سرم هستی ، چه داری در سرت؟!

عشق و تو در دیده ی اشعار، از یک مادر اید

مهربان تر باش با رفتار های خواهرت....

تا که جادو در نگاهت ـ مهد افسون! ـ ریخته

شعر را مهمان کن از این شربت خواب آورت

خواب... شب،گرداب ؛ دل، بی تاب ؛ دریا، التهاب

ناخدا را آشتی ده با خدای باورت

ـ یک لب و یک دل ، دو سیم سرخ! بمبی بین ما ست

کو نگاهِ سبز و آبی جلوه ی خنثی گرت؟ـ

....قصه پردازی و از من هم چه بحثی ساختی

آخرش را تلخ کن در داستان آخرت